Opis świętej birmy

Święty kot birmański jest oficjalnie francuską rasą kota. Francuzi określają tę rasę jako Rolls-Royce’a wśród kocich ras. To kot o wyglądzie i zachowaniu prawdziwego arystokraty. Spośród wielu ras, święta birma wyróżnia się wielkim przywiązaniem do człowieka, ufnością i zrównoważonym charakterem. Cokolwiek robi ten kot, czy to będzie zabawa czy jedzenie, robi to z niezwykłą delikatnością i gracją. Te koty są zdolne do stworzenia głębokiej więzi z opiekunem. To trudne do wyjaśnienia, trzeba przeżyć to niezwykłe doświadczenie. Być może jest to coś unikalnego, co odróżnia Świętą Birmę od innych kotów. One nie są tylko maskotką domową, która je i śpi – one uczestniczą w Twoim życiu i zawsze, kiedy ich potrzebujesz, są dla Ciebie. Birmany są kotami grzecznymi i cichymi, używają swojego aksamitnego głosu jedynie, kiedy mają ochotę z nami „pogawędzić” lub gdy uważają że coś jest nie tak – brakuje im naszej uwagi lub gdy nie podano obiadu.

Święty kot birmański potrzebuje ludzkiego towarzystwa jak powietrza i stanie się szczęśliwym kotem tylko wtedy, kiedy będzie członkiem rodziny, a jemu samemu poświęci się dużo czasu.

Birma jest kotem średniej wielkości. Kocury osiągają wagę 4- 5,5  kg, kotki są stosunkowo mniejsze (ok. 3-4 kg). Kot o wydłużonej sylwetce, masywny. Jego łapy są mocne, zakończone piękniezaokrąglonymi „palcami”. Cechą charakterystyczną birmanów są oznaki tzn biało zabarwione końcówki łapek – z przodu zwane „rękawiczkami” z tyłu „ostrogami”.

Święta Birma jest colour-pointem tzn. kolor ogranicza się tylko do pyszczka (zwanego maską), uszu, łap i ogona. Reszta okrywy włosowej ma kolor skorupki jajka. Wszystkie koty birmańskie mają niebieskie oczy. Święty Kot Birmański jest kotem półdługowłosym, o jedwabistej sierści podobnej w dotyku do sierści królika angorskiego. Jego okrywa włosowa właściwie pozbawiona jest podszerstka, dzięki czemu nie ma skłonności do filcowania. Koty świetnie sobie radzą z jej pielęgnacją, przez to wyczesanie jej raz w tygodniu w zupełności wystarcza. Szczątkowy podszerstek sprawia również, ze koty te nie lubią zimna i dzięki temu często goszczą w naszych łóżkach. Jest to kot wybitnie „mieszkaniowy”. Nie wzgardzi co prawda spacerem po ogrodzie ale jego miejsce to fotel przy kominku i tam najlepiej się czuje.

Kot birmański jest rasą późno dojrzewającą. Koty dojrzewają płciowo w wieku 9-14 miesięcy, ale na całkowite ich wybarwienie i rozwój psycho-fizyczny musimy poczekać do 3 roku życia. Kotki są bardzo dobrymi matkami i rodzą średnio w miocie 2-4 kociaki. Kocięta rodzą się całkowicie białe, a ich kolor możemy rozpoznać dopiero po dwóch dniach, do 2 tygodni. Kolory ciemniejsze, takie jak seal-point, rozpoznawalne są wcześniej, natomiast takie jak lila-point to kwestia kilku dni.

Święty kot birmański jest rzadką rasą kota, gdyż hodowcy mają trudności z wyhodowaniem doskonałego w typie kota o idealnych oznakach (rękawiczki i ostrogi), a tylko taki kot może być kotem wystawowym. Na takie zwierzę w hodowli czeka się czasami wiele miesięcy. To specyficzna rasa kota i jedyna, co do której istnieje tak restrykcyjny wzorzec rasy.

Większość urodzonych kociąt zostaje kotami „na kolanka”, nie dlatego że są one gorsze, ale tylko dlatego, że np. jedna ostroga jest krótsza lub rękawiczka kończy się za wysoko. Takiego kociaka nie czekają światła fleszy ale spokojne życie kota towarzysza.

To rasa kotów dla prawdziwych ich fascynatów. Nie znamy człowieka, który obcując ze świętą birmą chciałby ją zamienić na innego kota lub w przyszłości kupić inną rasę.

Wystarczy jedno spojrzenie ich szafirowych oczu w głąb twojej duszy, abyś zrozumiał, że już na zawsze pozostaniesz ich…

Zauroczeni świętą birmą
Anna & Leszek Derbich